زیباشناسی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
زیباشناسی . [ ش ِ ] (حامص مرکب ) زیبایی شناسی . شناختن زیبایی و آن رشته ای است از روانشناسی . هدف زیباشناسی شناسانیدن جمال و هنر است و آن درباره ٔ مجموعه ٔ انفعالات و احساسات درونی و زیبایی و زشتی و هزل و فکاهت و غیره گفتگو کند. علم الجمال . (فرهنگ فارسی معین ).