زیب گرفتن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
زیب گرفتن . [ گ ِ رِ ت َ] (مص مرکب ) حسن و جمال و آرایش یافتن : وین خاک خشک زشت، بدو گیرد چندین هزار زینت و زیب و فر. ناصرخسرو.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
زیب گرفتن . [ گ ِ رِ ت َ] (مص مرکب ) حسن و جمال و آرایش یافتن : وین خاک خشک زشت، بدو گیرد چندین هزار زینت و زیب و فر. ناصرخسرو.