زیانی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
زیانی . (حامص ) اتلاف و نقصان و خسارت و خرابی و تباهی . (ناظم الاطباء). ◄ زندگی . (آنندراج ).
زیانی . (حامص ) زیانکار و مزیدعلیه زیان، چون نقصانی و نقصان . (آنندراج ) : نسبت دشمن مبین از خود که در کاشانه سیل گر ز آب چشم خود باشد زیانی می کند . محمدقلی سلیم (از آنندراج ).