زیافت

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

زیافت . [ ف َ] (از ع، اِمص ) ناسرگی و ناسره شدن . (غیاث ). ناسرگی زر و سیم . (ناظم الاطباء). رجوع به ماده ٔ بعد شود.