زیارتگاه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
زیارتگاه . [ رَ ] (اِخ ) دهی از دهستان سیاهکل است که در بخش سیاهکل دیلمان شهرستان لاهیجان واقع است و ١٨٦ تن سکنه دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٢).
زیارتگاه . [ رَ ] (اِخ ) دهی از دهستان بخش حومه ٔ شهرستان شهرضا است که ١١٣٤ تن سکنه دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ١٠).
زیارتگاه . [رَ ] (اِ مرکب ) معروف . (آنندراج ). محل زیارت . جای زیارت کردن . (ناظم الاطباء). مزار. زیارتگه . زیارت جای .(یادداشت بخط مرحوم دهخدا). زیارتخانه : بر سر دجله گذشته تا مداین خضروار قصر کسری و زیارتگاه سلمان دیده اند. خاقانی . درختی در این وادی زیارتگاه است که مردمان به حاجت خواستن آن جایگه روند. (گلستان ). رجوع به زیارت و زیارتخانه و زیارتگه و دیگر ترکیبهای زیارت شود.