زکو
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
زکو. [ زُ ک ُوو ] (ع مص ) زکا و زکاء و زکواً. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (اقرب الموارد). بالیدن کودک . (تاج المصادر بیهقی ). گوالیدن . ◄ افزون شدن . ◄ نیکو و لایق آمدن . ◄ خوش عیش گردیدن . (آنندراج ). رجوع به همه ٔ معانی زکاء شود.