زکن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
زکن . [ زَ ک ِ ] (ع مص ) بدانستن . (زوزنی ) (از منتهی الارب ) (از آنندراج ) (از ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ دریافتن . ◄ تفرس چیزی . ◄ گمان بردن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).
زکن . [ زُ ک َ ] (ع ص، اِ) نیک نگهبان . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).
زکن . [ زَ ک ِ ] (ع ص ) قیافه دان و صاحب فراست . (ناظم الاطباء).