زکمة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
زکمة. [ زَ م َ ] (ع اِ) زجمة. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). رجوع به زجمة شود. ◄ زکام که بیماری سر و دماغ است . (منتهی الارب ). زکام . (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). رجوع به زکام شود.
زکمة. [ زُ م َ ] (ع ص ) مرد گران جان درشت خوی . ◄ (اِ) پسین فرزند مادر و پدر. (از منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (اقرب الموارد).