زونزک
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
زونزک . [ زَ وَ زَ ] (ص ) مردم گوژپشت و زبون و حقیرجثه را گویند. (برهان ) (از ناظم الاطباء). رجوع به زونگ و زونگل شود.
زونزک . [ زَ وَزَ ] (ع ص ) کوتاه بالا زشت رو خرامان رفتار. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از ناظم الاطباء). رجوع به زونک شود.