زولو
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
زولو.(اِخ ) مردمان سیاهپوست افریقای جنوبی . (از لاروس ). نام قبیله هایی است از «کفر» در افریقای جنوبی . (فرهنگ فارسی معین ). مردمی «بانتو»زبان از دسته ٔ نگونی شمالی افریقای جنوبی که در ناتال، جنوب ترانسوال و کشور آزاد اورانژ سکنی دارند و قسمت عمده ٔ جمعیت زولولند را تشکیل میدهند و عده ٔ آنها را دو میلیون تن تخمین کرده اند. قوم زولو در دوره ٔ سلطنت شاکا (قرن نوزدهم ) به منتهای قدرت رسید و وی با فتوحات بزرگ خود امپراطوری زولو را به وجود آورد. دولت زولو در ١٨٣٠ - ١٨٣٩ م . با بوئرها در جنگ بود و سرانجام در سال ١٨٨٠ مغلوب بریتانیا شد و امپراطوری زولو به ١٣ مملکت منقسم شد و قریب ٢٠٠ قبیله ٔ مستقل زولو تشکیل یافت . زولوها تعدد زوجات را جایز می دانند و عقد عروسی در نزد آنان با اهدای گاو به خانواده ٔ عروس منعقد میشود. (از دایرة المعارف فارسی ).