زوف
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
زوف . [ زَ ] (ع مص ) بال وا کردن کبوتر و دم کشان رفتن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).
زوف . [ ] (ع اِ) مقدار بسیار: بالزوف ؛ به فراوانی . (از دزی ج ١ ص ٦١٤).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
زوف . [ زَ ] (ع مص ) بال وا کردن کبوتر و دم کشان رفتن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).
زوف . [ ] (ع اِ) مقدار بسیار: بالزوف ؛ به فراوانی . (از دزی ج ١ ص ٦١٤).