زوردار
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
زوردار. (نف مرکب ) دارنده ٔ زور. قوی . (یادداشت بخط مرحوم دهخدا). مرادف زورآور. (آنندراج ) : شاها بگیر بر من اگرچه ز روی جهل درکرده ام بدست چنان زوردار، دست . حسین ثنائی (از آنندراج ). رجوع به زور و دیگر ترکیبهای آن شود.