زودکار
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
زودکار. (ص مرکب ) سریعالعمل . که زود اثر کند : هر گاه که دو دارو بهم آمیخته شود و یک دارو زودکارتر باشد و دیگری آهسته تر ... ممکن باشد که اتفاق افتد که داروی زودکار از کار فارغ شود و دیگری هنوز در کار نیامده باشد. (ذخیره ٔ خوارزمشاهی، یادداشت بخط مرحوم دهخدا).