زهمت
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(زُ مَ) [ ع. زهمة ] (اِ.) باد گنده، بوی ریم و چربش، بوی گوشت چرب متعفن.<br>
فرهنگ فارسی معین
(زُ مَ) [ ع. زهمه ] (اِ.) باد گنده، بوی ریم و چربش، بوی گوشت چرب متعفن.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
زهمت . [ زِ م َ ] (از ع، اِ) بوی گوشت و بوی ماهی خام . (برهان ) (از غیاث ) (ناظم الاطباء). رجوع به زُهْمة و ماده ٔ بعد شود.
زهمت . [ زُ م َ ] (ع اِ) زُهْمة. باد گنده . بوی ریم و چربش . بوی گوشت چرب متعفن . (فرهنگ فارسی معین ). رجوع به زُهْمة شود.