زهاد ثمانیة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
زهاد ثمانیة. [ زُهَْ ها دِ ث َ ی َ ] (اِخ )در اصطلاح علمای رجال، عبارت از ربیعبن خیثم و هرم بن حیان عبدی و اویس قرنی وعامربن عبد قیس و عبداﷲبن ثوب و مسروق بن اجدع و حسن بصری و اسودبن یزید یا برید یا بربر (علی اختلاف النسخ ) بوده و چهار تن اولی حقاً و صدقاً از زهاد اتقیاو از اصحاب حضرت امیرالمؤمنین علیه السلام بوده اند. (از ریحانة الادب ج ٢ ص ١٣٧). رجوع به همین کتاب شود.