زنینة

زنینة. [ زَ ن َ ] (ع مص ) تهمت کردن و گمان نیک یا بد به کس بردن . ◄ (اِ) خشک پی . (غیاث ) (آنندراج ).

زنینه . [ زَ نی ن َ / ن ِ ] (ص نسبی، اِ) زن . امراءة. (فرهنگ فارسی معین ). از جنس زن : که از دستش نخواهد رست یک تن اگر مردینه باشد یا زنینه . ناصرخسرو. نیز همان شب زنینه ای خواب دید. (معارف بهاء ولد، از فرهنگ فارسی معین ).