زنگ بسته
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
زنگ بسته . [ زَ ب َ ت َ / ت ِ ] (ن مف مرکب ) تیغ و آئینه و امثال آن که موریانه خورده باشد. (آنندراج ). پوشیده شده از زنگ و زنگ زده . (از ناظم الاطباء) : لعل لبش ز سبزه ٔ خط دلنواز شد زین قفل زنگ بسته در عیش باز شد. صائب (از آنندراج ).