زنهارگیر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
زنهارگیر. [ زِ ] (نف مرکب ) امانت دار. گیرنده ٔ امانت . کفیل : سه سالش پدروار از آن گاو شیر همی داد هشیار زنهارگیر. فردوسی . ◄ آنکه برای کسی امان می گیرد و یا مهلت می گیرد. (ناظم الاطباء).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
زنهارگیر. [ زِ ] (نف مرکب ) امانت دار. گیرنده ٔ امانت . کفیل : سه سالش پدروار از آن گاو شیر همی داد هشیار زنهارگیر. فردوسی . ◄ آنکه برای کسی امان می گیرد و یا مهلت می گیرد. (ناظم الاطباء).