زنم

زنم .[ زَ ن ِ ] (ع ص ) شتر که پاره ای از گوش آن بریده معلق گذاشته باشند. مؤنث : زَنِمة. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). یقال : ناقة زنمة؛ ماده شتری که پاره ای از گوش آن را بریده آویزان گذارند. (ناظم الاطباء).

زنم . [ زَن َ ] (ع اِ) تندی پس سم گوسفند و مانند آن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).

زنم . [ زَ ن َ ] (ع اِ) صنم . بت . ج، ازنام . (از دزی ج ١ ص ٦٠٨).