زندی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
زندی . [ زَ ] (ص نسبی ) مجوس . زندیق معرب آن . (فرهنگ رشیدی ). نام طایفه ای است از زردشتی ها و کتابی دارند بنام زند و زندیک و زندیق یعنی قائل به این کتاب . و مانی معروف اولین زندیق بوده . (از انساب سمعانی ). رجوع به زندیق شود. ◄ منسوب است به زند که از قرای بخارا است . (از انساب سمعانی ).