زندرود
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
زندرود. [ زَ ] (اِ مرکب ) نام نغمه ای از تار رباب . (ناظم الاطباء).
زندرود. [ زَ دَ ] (اِخ ) در زنده رود بیاید. (آنندراج ). نام نهر اصبهان . (منتهی الارب ). رودی به اصفهان گذرد. (یادداشت بخط مرحوم دهخدا). رجوع به زاینده رود، زنده رود و ترجمه ٔ محاسن اصفهان شود.