زنادقه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
زنادقه . [ زَ دِ ق َ ] (ع اِ) ج ِ زندیق . (منتهی الارب ) (دهار). زنادیق . (اقرب الموارد) (ناظم الاطباء) (آنندراج ). رجوع به ضحی الاسلام و البیان و التبیین، الوزراء، الکتاب، الجماهر بیرونی، عقد الفرید ج ٧، تاریخ سیستان، تاریخ ادبیات ادواردبرون ج ٣، سبک شناسی ج ٢، خاندان نوبختی اقبال و زندیق در همین لغت نامه شود.