زن و شوهری

زن و شوهری . [ زَ ن ُ ش َ / شُو هََ ] (حامص مرکب ) مواصلت . آرامش جفت با جفت . (یادداشت بخط مرحوم دهخدا) : ویرا [ عباسه را ] بتو دهم به زنی، بگواهی دو کس از موالیان ما بر آن شرط که شما یکدیگر جز اندر مجلس می نبینید و میانتان زن و شوهری نباشد. (تاریخ بخارا، یادداشت ایضاً).

واژه ثبت‌شده در فرهنگ املایی