زمین دوز

زمین دوز. [ زَ ] (اِ مرکب ) نوعی از خیمه . (غیاث ) (آنندراج ). نوعی از چادر و خیمه . (ناظم الاطباء). ◄ (ن مف مرکب ) کنایه از محکم و استوار. (آنندراج ) : منه منت طوق بر گردنم بر آن در زمین دوز کن دامنم . ظهوری (از آنندراج ).