زمان سیر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
زمان سیر. [ زَ س َ ] (ص مرکب ) کنایه از سریعالسیر است . (آنندراج ).مسافر شتاب زده و تندرو. (ناظم الاطباء) : سبکسارند چرخ و انجم از عزم زمان سیرش گرانبارند گاو و ماهی از حلم زمین سنگش . اثیرالدین اخسیکتی (از آنندراج ). رجوع به زمان و زمانه ٔگردش شود.