زمان حقیقی

زمان حقیقی . [ زَ ن ِ ح َ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب ) و آن زمانی که دو طرف آن مطابق حال حدوث وفنا متزمن باشد، مانند بودن مردم در مدت عمر خود. وغیر حقیقی بود و آن زمانی بود بزرگتر از آن، مانند بودن مردم در هزاره ٔ فلان یا در دور فلان و آن را زمان عام خوانند و چیزهای بسیار را در یک زمان اشتراک تواند بود بخلاف مکان و بودن در ظرف زمان مانند کون و فساد باشد در آن معین ... (اساس الاقتباس چ مدرس رضوی ص ٥١). رجوع به زمان و مقوله ٔ متی در همین کتاب شود.