زغمل

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

زغمل . [ زُ م ُ ] (ع اِ) کینه . دشمن دلی . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). رجوع به زغلمة شود.