زغال سنگ
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(~. سَ) (اِمر.) جسمی است سیاه و براق با درصد بالایی از کربن خالص که از بقایای درختان و گیاهانی که قرنها پیش در زیرزمین ماندهاند تشکیل میشود.<br>
فرهنگ فارسی معین
(~. سَ) (اِمر.) جسمی است سیاه و براق با درصد بالایی از کربن خالص که از بقایای درختان و گیاهانی که قرنها پیش در زیرزمین ماندهاند تشکیل میشود.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
زغال سنگ . [ زُ س َ ](اِ مرکب ) زغالی که نتیجه ٔ تفحیم انساج و اعضای گیاهان بسیار قدیم در قشر طبقات زمین است . این زغال چون تحت فشار طبقات ارضی قرار گرفته سختی زیادتری نسبت به انواع دیگر زغالها یافته و خود دارای اقسام متعدد است . زغال سنگ در ایجاد حرارت منازل و تولید انرژی و سوخت کارخانه ها اهمیت بسیار دارد حجر قبر موسی . (فرهنگ فارسی معین ). زغال سنگ را شبرنگ نیز گویند. (ناظم الاطباء). رجوع به جغرافیای اقتصادی مسعود کیهان ص ٣٩، ٤٠، ٢٢٧، ٢٣٧ شود.
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی