زحفان

زحفان . [ زَ ح َ ] (ع مص ) رفتن . رجوع به زحف شود. ◄ غیژیدن کودک . رجوع به زحف و زُحوف شود. ◄ غیژیدن تیر که فرود نشانه افتد، تا نشانه . رجوع به زحف و زحوف شود. ◄ سپلکشان رفتن شتر از ماندگی . رجوع به زحف و زُحوف و زَحوف شود. ◄ حرکت بکندی و سنگینی . رجوع به زحف و زُحوف شود. ◄ پیش گردیدن ملخ . رجوع به زحف و زحوف شود. ◄ خسته شدن . اعیاء. خستگی . رجوع به زحف و زحوف شود. ◄ کشانیدن چیزی را بمدارا و نرمی . رجمع به زحف و زحوف شود.