زحافة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
زحافة. [ زَح ْ حا ف َ ](ع ص، اِ) صیغه ٔ مبالغه است . بسیار خزنده . ج، زَحّافات . ◄ طائفه ای از حیوانات که با خزیدن راه میروند. خزندگان . رجوع به زَحّافات شود. ◄ (در اصطلاح مولدان ) وسیله و ابزار هموار ساختن زمین برای کشت است . ماله . مسلفه . (از معجم الوسیط) (از قاموس عصری، عربی - انگلیسی ). اغلب زحافه را بر مسلفه اطلاق کنند و انجمن لغت مصری تصویب کرده که مسلفه و زحافه و مملقه را بر رنده ٔ چوبی اطلاق کنند که کشاورزان پس از کشت، زمین را بدان هموار سازند. این آلت بفرانسه هرس نام دارد.