زجر

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا

(زَ) [ ع. ] ۱- (مص م.) منع کردن. ۲- راندن، طرد کردن. ۳- بانگ زدن. ۴- (اِمص.) نهی. ۵- (اِ.) شکنجه، آزار.

مترادف‌ها و واژه‌های مرتبط