زبانی فش
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
زبانی فش . [ زَ ف َ ] (ص مرکب ) مانند زبانی . زبانی وش . کنایت از زشت و بدچهره : گفت رخم گرچه زبانی فش است ایمنم از ریش کشان هم خوش است . نظامی (مخزن الاسرار ص ١٥٧).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
زبانی فش . [ زَ ف َ ] (ص مرکب ) مانند زبانی . زبانی وش . کنایت از زشت و بدچهره : گفت رخم گرچه زبانی فش است ایمنم از ریش کشان هم خوش است . نظامی (مخزن الاسرار ص ١٥٧).