زبانه زنان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
زبانه زنان . [ زَ ن َ / ن ِ زَ ] (نف مرکب، ق مرکب ) زبانه زننده . زبانه کش . زبانه زن . مشتعل : به آب ماند شمشیر او گر آب سرشته باشدبا آتش زبانه زنان . فرخی . چه گوید و چه گمانی برد که خار درشت چه کرد خواهد با آتش زبانه زنان . فرخی . بصلح چیست، بصلح آفتاب روشن روی بخشم چیست بخشم آتش زبانه زنان . فرخی . هرآینه که همی روشنی بچشم آید کجا فروخته شمعی بود زبانه زنان . فرخی . آتش از حلق او زبانه زنان بیت گویان و شاخشانه زنان . نظامی .