زبانه برکشیدن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
زبانه برکشیدن . [ زَ ن َ / ن ِ ب َ ک َ / ک ِ دَ ] (مص مرکب ) شعله کشیدن . زبانه کشیدن . اشتعال : ز هر سو زبانه همی برکشید کسی خود و اسب سیاوش ندید یکی دشت با دیدگان پر ز خون که او تا کی آیدز آتش برون . فردوسی .