زبان شکسته بسته
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
زبان شکسته بسته . [ زَ ن ِ ش ِ ک َ ت َ / ت ِ ب َ ت َ / ت ِ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب ) سخنی که با لکنت ادا شود. زبان که هنگام سخن گفتن بواسطه ٔ ترس و یا علل دیگر به لکنت افتد.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
زبان شکسته بسته . [ زَ ن ِ ش ِ ک َ ت َ / ت ِ ب َ ت َ / ت ِ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب ) سخنی که با لکنت ادا شود. زبان که هنگام سخن گفتن بواسطه ٔ ترس و یا علل دیگر به لکنت افتد.