زبان برنگردیدن

زبان برنگردیدن . [ زَ ب َ ن َ گ َ دی دَ ] (مص مرکب )... از چیزی ؛ جز آن چیز بر زبان نیامدن . جز آن نیارستن سخنی گفت : چو کوشیدم که حال خود بگویم زبانم برنگردید از نیوشه . شاکربخاری . ♦ زبان برنگردیدن به چیزی ؛ سخنی را نگفتن . از گفتن آن چیز خودداری کردن : زبان را مگر دان بگرد دروغ چو خواهی که تاج از تو گیرد فروغ زبانت خرد باد و دستور شرم سخن گفتنت چرب و آواز نرم . فردوسی . زبانم ار بنگردد بهربیان گردد بیان حکمت سست و زبان دانش لال . مسعودسعد.