زبان اطفال

زبان اطفال . [ زَ ن ِ اَ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) زبان مخصوصی که مادران بااطفال بدان سخن میگویند و اسم اشیاء را با تحریفی خاص ادا میکنند و یا نامی دیگر بر آن مینهند مانند: اَخ = بد. تلخ، پاپا = پدر، پوفه = آش و هرچیز خوردنی، توتو = مرغ، قاقا = شیرینی . ◄ زبان کودکانه . زبان کودکی . زبانی ساده و بچگانه که با کودکان گویند. رجوع به زبان کودکی شود.