زایسپان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
زایسپان . [ ی ِ ] (اِ) زایسبان . زایسفان، الخرس (زاچه ). (مهذب الاسماء: الخرس ). الخرسة آن طعام که او را [ زاجه را ] سازند . (مهذب الاسماء: الخرس ). ◄ (ص ) النفساء؛ زن زایسپان . (مهذب الاسماء: النفساء). ◄ (اِ) القشوة، آنچه آلات زایسپان در آن نهند. (مهذب الاسماء: القشوة). رجوع به زایسپانی و زایسپان شود.