زایدن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
زایدن . [ دَ ] (مص ) زاده شدن . (ناظم الاطباء).زادن . (حاشیه برهان چ معین ) : و بسیاران در زایدن او شادناک شوند. (ترجمه ٔ دیاتسارون ص ٨). زایدن یسوع مسیح چنین بود. (ترجمه دیاتسارون ). ◄ زاییدن . مجازاً، تولید کردن . (ناظم الاطباء).