زاویه نشین
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(~. نِ) [ ع - فا. ] (ص فا.) گوشه گیر، منزوی.<br>
فرهنگ فارسی معین
(~. نِ) [ ع - فا. ] (ص فا.) گوشه گیر، منزوی.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
زاویه نشین . [ ی َ /ی ِ ن ِ ] (نف مرکب ) گوشه گیر. منزوی . زاویه گیر. رجوع به زاویه نشینی و زاویه گرفتن و انزوا و منزوی شود.
واژگان فارسی سره واژهدان
گوشه نشین
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی