زاوکو
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
زاوکو. [ وَ ] (اِخ ) دهی است ازدهستان گورگ بخش حومه ٔ شهرستان مهاباد. واقع در ٦٤کیلومتری جنوب خاوری مهاباد و ٢٠/٥ کیلومتری جنوب خاوری راه مهاباد به سردشت . منطقه ٔ آن کوهستانی، سردسیرو سالم و سکنه ٔ آن ٧٧ تن اند که بزبان کردی تکلم میکنند و دارای آب از رود خورخوره و محصول آن غلات، توتون و حبوب میباشد. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ٤).