زاوله
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
زاوله . [ وُ ل َ] (اِخ ) دهی است از بخش گوران شهرستان شاه آباد. واقع در ٢٨هزارگزی شمال باختری گهواره نزدیک پروانه در منطقه ای کوهستانی و سردسیر. سکنه ٔ آن ٣٢٠ تن مسلمان اند و بزبان کردی و فارسی تکلم میکنند. آب این ده از رودخانه ٔ برشاه تأمین میشود و محصول آن غلات، حبوب، میوه، لبنیات، صیفی، توتون و شغل اهالی آن زراعت و گله داری است و دارای راه مالرو میباشد. اهالی آن از تیره ٔ قلخانی بهرامی هستند و در دو محل بفاصله ٔ یک کیلومتر قرار دارد. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ٥).