زاهر کندی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
زاهر کندی . [ هَِ رِ ک ِ دی ی ] (اِخ ) ابن عمرو کندی از یاران حسین بن علی (ع ) و شهداء واقعه ٔ طف است . مؤلف اعیان الشیعه، بنقل از کتاب ابصار العین آرد: زاهربن عمرو کندی از ابطال و شجعان و دوستداران بنام اهل بیت است . مؤلفین کتب سیر آرند: هنگامی که عمروبن حمق علیه زیاد قیام کرد، زاهر نیز با وی همدستی کرد و چون معاویه آن دو را احضار کرد عمرو را کشت و زاهرفرار کرد و در ٦٠ هَ . ق . به حج رفت و با حسین بن علی (ع ) ملاقات کرد و صحبت وی را برگزید و با وی در کربلا حضور یافت . و بنقل سروی، در نخستین حمله بقتل رسید. ابن شهرآشوب در کتاب مناقب، زاهربن عمرو را یکی ازنخستین کشتگان واقعه ٔ طف شمرده است . (از اعیان الشیعه ). وی جد محمدبن سنان زاهری و محمدبن احمد زاهری است . (ریحانة الادب ). و رجوع به ذیل این عناوین شود.