زاغی بن زاغی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
زاغی بن زاغی .[ ی ِ ن ِ ] (اِخ ) (بلاد...) بلادی است در مغرب . ابن فقیه همدانی آرد: از شهر هرت به تلمسین ٢٥ روز راهی است که سراسر آن آبادان است و هم در این مسافت واقع است : طنجه ؛ فاس، منزله، ولیله، مدرکة... شهر زقوم، غزه، غمیره حاجر، و آنچه ببلاد زاغی بن زاغی متصل میشود. (از مختصر کتاب البلدان ابن فقیه چ لیدن ص ٨١، ٨٠).