زاغه بالا
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
زاغه بالا. [ غ َ ] (اِخ ) قسمت بالای ده زاغه از دهستان حسین آباد واقع در کنار جاده ٔ فعلی است و فاصله آن تا زاغه پائین ٣ کیلومتر میباشد. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ٥). و رجوع به زاغه و زاغه پائین شود.
زاغه بالا. [ غ َ ] (اِخ ) ده مرکزی بخش زاغه ٔ شهرستان خرم آباد. واقع در ٣٢هزارگزی خاور خرم آباد و کنار راه خرم آباد به بروجرد. منطقه ٔ آن کوهستانی، سردسیر، مالاریائی و زبان سکنه ٔ آن فارسی است . آب این ده از سراب دوکوهه چال خاله تأمین میشود و محصول آن غلات، حبوب، لبنیات و پشم است و ساکنین آن از طایفه ٔ دالوند هستند. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ٦).