زاغل
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
زاغل . [ غ َ ] (اِخ ) دهی است از دهستان بالا از شهرستان اردستان . در ٤٥٠٠٠گزی شمال خاوری اردستان . ١٥٠٠٠گزی راه فرعی شهراب به نائین . منطقه آن جلگه و معتدل و زبان اهالی آن فارسی است . آب آن از قنات و محصول آنجا غلات، خشکبار، پشم و روغن است . (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ١).