زاغ شب
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
زاغ شب . [ غ ِ ش َ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) کنایه از شب تیره : چو زاغ شب به جابلسا رسید از حد جابلقا برآمدصبح رخشنده چو از یاقوت عنقائی . ناصرخسرو. و رجوع به زاغ، پر زاغ و زاغ رنگ شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
زاغ شب . [ غ ِ ش َ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) کنایه از شب تیره : چو زاغ شب به جابلسا رسید از حد جابلقا برآمدصبح رخشنده چو از یاقوت عنقائی . ناصرخسرو. و رجوع به زاغ، پر زاغ و زاغ رنگ شود.