زاغ دشت
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
زاغ دشت . [ غ ِ دَ ] (ترکیب اضافی، اِمرکب ) زاغ است و آن را کلاغ دشت (غراب الزرع ) نیزمیگویند از آن روی که در دشت و صحرا زندگی میکند: یکی دشت پیمای پرنده زاغ بدیدار و رفتار زاغ و نه زاغ . اسدی (گرشاسب نامه ). محقق حلی در کتاب شرایع آرد: و یحل غراب الزرع .و رجوع به زاغ دشتی، زاغ اهلی، زاغ ده باش و زاغ شود.