زاعة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
زاعة. [ ع َ ] (ع اِ) شرطگان و آن جمع است مانند ساده و باعة. (اقرب الموارد) (منتهی الارب ). گروه سرهنگان . (ناظم الاطباء). و رجوع به نشوء اللغه ص ٩٤ شود. ◄ آن جماعت از لشکر که برای پیکار دشمن اول [ زود ] آماده شوند. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). و رجوع به تاج العروس شود.