زارع

(رِ) [ ع. ] (اِفا.) کشاورز.<br>

(رِ) [ ع. ] (اِفا.) کشاورز.

زارع . [ رِ ] (ع ص ) نعت فاعلی از زرع .برزگر. (دهار). زراعت کننده . (آنندراج ) : خود گرفتم به حکم صاحب شرع زارع غاصب است مالک زرع . دهخدا (دیوان ص ١٠٩).

زارع . [ رِ ] (اِخ ) نام سگی است و بدین مناسبت سگان را اولاد زارع نامند. (از تاج العروس ) (اقرب الموارد).

زارع . [ رِ ] (اِخ ) لقب ابوزرعة رازی، حافظ مشهور است . (از تاج العروس ).

کشتکار، کشاورز، کدیور، برزگر